In 1917 vestigde Hendrik Wiegersma zich als arts in Deurne. Hij trouwde met Petronella Daniels, een sterke vrouw die haar mannetje kon staan naast de eigenzinnige dokter. Ze kregen samen vijf zoons: Jaap, Pieter, Wieger, Friso en Sjoerd. 
De dokterspraktijk groeide uit tot een bloeiende onderneming. Veel van de medicijnen die Hendrik voorschreef, maakte hij zelf op basis van geneeskrachtige planten. Veel van zijn medicijnen werkten zo goed, dat hij al gauw bekend kwam te staan als de wonderdokter. 

Wat betreft het maken van kunst was Hendrik een laatbloeier, tot 1924 raakte hij nooit een kwast aan. In 1923 behandelde hij het zieke zoontje van Otto van Rees. Hij zag toen Otto van Rees en zijn vriend Moïssey Kogan tekenen en flapte eruit ‘Dat kan ik ook!’ De twee kunstenaars riepen enthousiast, ‘laat maar zien dan’ en zo begon het allemaal.
De kunstenaarsvrienden die vanaf het midden van de jaren twintig kwamen, verfraaiden De Wieger met kunstwerken. Al deze kunstenaars waren exotische types en dan was er nog de dokter zelf. Met zijn astrakan muts en Marokkaanse sloffen zag hij er net wat anders dan anderen uit. Sommigen waren gefascineerd en gek op de dokter, anderen moesten niets van hem en z’n gekke fratsen hebben.