6 juni t/m 27 september 2026
Soms kijk je naar een landschap en heb je het gevoel dat er iets vreemds aan de hand is; een onbestemd gevoel dat je niet kunt benoemen, maar je wel kippenvel geeft. Precies dat gevoel roep Karin Bos in haar werk op. In de sprookjesachtige landschappen die ze schildert, is bijna altijd een vervreemdend element aanwezig dat de rust verstoort. Maar wat er staat te gebeuren, blijft in het ongewisse. Zo bouwt Bos de spanning op, werkend langs een dunne scheidslijn van wat je ziet en wat zich afspeelt onder het oppervlak. Ze laat daarbij alle ruimte voor interpretatie. Ook in I know what I saw, haar solotentoonstelling in De Ateliers van De Wieger, kan de kijker zijn eigen verhaal ontdekken. In de tuin is werk te zien van beeldhouwer Erik Wuthrich.
De Peel als inspiratiebron
Voor I know what I saw liet Bos zich inspireren door het Brabantse Peellandschap. De omgeving rond Deurne vormde zo het vertrekpunt voor een reeks nieuwe werken. Ook het museum zelf en het leven van Hendrik Wiegersma keren terug in deze recente werken. Hierin raken heden en verleden met elkaar verweven en zijn figuren losgemaakt uit hun oorspronkelijke context. Wie is de naakte dame die Hendrik tegenkomt in het oeroude moerasland van de Peel en wat doet een serie kinderlaarsjes in het museum? Zijn ze van de kinderen uit ‘Dropping? In de gouache loopt een groepje door een vreemd landschap: dor, maar met kleurrijke boomtoppen.
Reizen, natuur en het element water
Naast het Peellandschap zijn werken te zien die Bos maakte tijdens reizen en kunstprojecten in het buitenland. Hierin staan ruige en ongetemde landschappen centraal. Water, of juist het ontbreken daarvan is een onderwerp dat in deze werken vaak terugkeert. Tijdens een van deze buitenlandse projecten volgde zij samen met haar partner, beeldhouwer Erik Wuthrich, de loop van een rivier van bron tot monding. Onderweg verzamelden zij water dat later werd verwerkt in een gezamenlijk kunstwerk. Dit project is onderdeel van de tentoonstelling.
Natuurlijke processen
Het werk van Erik Wuthrich is niet alleen in het Klein Atelier te zien, maar ook in de tuin van De Wieger. Zijn sculpturen zijn gebaseerd op organische vormen en patronen uit de natuur. Ze verwijzen naar tijd, groei en natuurlijke processen. Tegelijk roepen ze uiteenlopende associaties op, waarin flora en fauna in elkaar overlopen. De abstracte vormen lijken soms in beweging te zijn bevroren. Bezien vanuit heel andere invalshoeken, sluit het werk aan bij dat van Bos, die ook het verstilde moment in de tijd in haar werk vastlegt.
Over Karin Bos
Karin Bos (1966) verwierf bekendheid met haar vervreemdende ‘girlpower’ series. Aan de hand van de meisjes en vrouwen die hierin figureren, speelt Bos met onderlinge relaties en (machts-)verhoudingen. Frictie en ongelijkheid zijn terugkerende thema’s. Bijvoorbeeld tussen man en vrouw, volwassene en kind, of tussen kinderen onderling, waarbij vaak groepsgedrag tegenover de eenling een rol speelt. Vaak verbeeldt Bos een verstild moment in de tijd, waarin ze vooral dreiging en ongemak vastlegt. Wat zich daarna af gaat spelen, laat ze aan de fantasie van de toeschouwer over. Bos is in 1989 afgestudeerd aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Ze werkt als beeldend kunstenaar in Amsterdam.
Over Erik Wuthrich
Het ruimtelijk werk van Erik Wuthrich (1961) oogt abstract, maar is gebaseerd op organische vormen en patronen. Met glas, acrylaat, tegelmozaïek of bijvoorbeeld bladgoud, roept Wuthrich associaties op die elkaar soms tegenspreken, alsof de huid van een dier met de vorm van een plant gekruist is, alsof een hedendaagse Linnaeus op een van zijn reizen een nieuwe soort heeft ontdekt: ‘Artificial Life’. Regelmatig maakt hij al dan niet tijdelijke installaties of sculpturen op locatie waarbij hij reageert op de omgeving die hij tijdens zijn reizen aantreft. Daarbij gebruikt Erik Wuthrich niet alleen het landschap, maar ook de culturele geschiedenis van een plek en sporen die voorgangers hebben achtergelaten.
